Plastusiowy Pamiętnik

Migotka odkryła tę bajkę na TVP ABC i tak ją zachwyciła, że musiała w bibliotece wypożyczyć książeczkę o tym samym tytule, a ja musiałam jej zrobić Plastusia. Nie śmiejcie się, bo ja niestety nie posiadam zdolności manualnych i wyszło, to co wyszło. Wyglądał troszeczkę lepiej tuż po zrobieniu, zanim Migotka wzięła go w swoje łapki, ale tylko troszeczkę lepiej. Najważniejsze, że Migotce się podoba i to bardzo. Tatko nazwał go "gniotem" ale co on tam wie. Nie zna się i już!!

I czytamy teraz "Plastusiowy Pamiętnik" a Migotka kazała mówić do siebie "Tosia".

Kocham Pana, Panie Brummie

Dziś o ulubionej książce Migotki. Pierwszy raz przeczytałam jej "Pan Brumm idzie się kąpać" (Wydawnictwo Bona) gdy miała prawie dwa lata. Kupiłyśmy tę książkę gdy byłyśmy na Targach Książki dla Dzieci. Czytamy i oglądamy ją bardzo często. Tak oglądamy, bo i jej i mnie bardzo podobają się ilustracje. Oglądanie zaczynamy już od okładki i opowiadamy sobie historyjkę o tym jak Pan Brumm ubiera kolejne części stroju do pływania. Po przeczytaniu  historyjki o Wkurzaczu i Kaszalocie wymyślamy co będzie robił Pan Brumm gdy już ściągnie swój strój kąpielowy...

Zdecydowanie polecam.

Książeczki kostki Yoyo Books "Gospodarstwo"

Ostatni raz kupiłam książkę bez jej oglądania. Niestety pudełko z dziewięcioma książeczkami było zafoliowane a opis z tyłu pudełka bardzo zachęcający. Zresztą co można zepsuć w książeczkach kostkach? Przecież treści tam brak, wiadomo rysunek podpis i już. Tak myślałam i w ten oto sposób trafiłam na bubel. Pierwsza rzecz która mi się nie podoba to zawartość książeczek. Dla przykładu opiszę książeczkę która ma tytuł "Osoby". I tak na pierwszej stronie jest "gospodarz". Ok, to może   być. Na drugiej stronie "żona gospodarza" (można już się przyczepić, że nie "gospodyni"ale niech będzie) na trzeciej stronie "syn gospodarza" (tu już zaczęłam się uśmiechać) a na kolejnej stronie, kto zgadnie? Bingo "córka gospodarza" - tu już się uśmiałam do łez. Ale jak dotarłam do przedostatniej strony już nie było mi do śmiechu. Narysowany jest rzeźnik ale podpis pod rysunkiem wygląda tak "żeźnik".  Aż mnie zęby rozbolały. 

Przepraszam za jakość zdjęć.

Wychowanie przez czytanie

Migotka od zawsze ma problemy ze snem. Mało go potrzebuje. Gdy była malutka spała mało. Nie miałam ani chwili dla siebie ani żeby coś w domu zrobić. Dopiero teraz gdy MB śpi tyle ile powinno tak małe dziecko już nie dziwię się, że wszystkie znajome miały czas na wszystko a ja nie. Strasznie się wtedy tym zamartwiałam, że ja to taka nieudolna jestem i niezorganizowana. Gdy miała rok i dwa miesiące przestała spać w dzień. Ponieważ Tata wraca o różnych porach a najwcześniej jest ok 20 godz w domu, a ona na niego zawsze czeka, to chodzi spać ok 22 godz. Gdy zaczęła mieć problemy z zasypianiem Mikołaj postanowił podarować jej książkę Elizy Piotrowskiej "Tupcio Chrupcio Nie mogę zasnąć"(wydawnictwo Wilga). Opowieść o małej myszce mającej tej sam problem co ona bardzo się Migotce spodobała. Nie wpłynęło to na rozwiązanie jej problemu ale i tak polecam tę książkę. Dobrze się ją czyta i ogląda. W tej serii są też inne tytuły.

Teczka żyrafki 3 latka

 Tym razem nie będę pisała o chorobie. Mam już jej dość.  Tata leży plackiem w łóżku (takiemu to dobrze) i zażywa drugi antybiotyk. Ja kończę zażywać antybiotyk jutro a dziś kaszel nadal mnie męczy.

Migotka lubi zagadki i naklejki dlatego od razu polubiła Teczkę Żyrafki (Firma Księgarska Olesiejuk). Polubiła tak bardzo, że musiałam reglamentować ilość zagadek, bo rozwiązała by je wszystkie jednego dnia. W teczce są trzy książeczki: zabawy językowe, zgadywanki i zabawy plastyczne. Do każdej książeczki są naklejki, w sumie aż 174 szt. Zagadki Migotka rozwiązuje szybko i bez problemu natomiast gorzej jest z rysowaniem. Musimy nad tym popracować. Bardzo podoba mi się forma tych książeczek, różnorodność zagadek i ilustracje. Już kupiłam taki sam zestaw dla 4 latka.

Migotka czyta "Wśibskich"

Tę książkę dostała w prezencie. Niezbyt mi się podoba i sama bym po nią nie sięgnęła ale Migotka pokochała ją od pierwszego czytania.

Książka składa się z kilkunastu wierszyków, które łączy to że ktoś tam kogoś podsłuchuje albo podgląda.

A podsłuchuje i dziadek i babka i ciotka i wnuczek i kuzyn a nawet pies i kot. Wierszyki są krótkie 

i łatwo wpadają w ucho więc nie dziwię się, że to lubi. Tylko ja jakoś nie mogę się do tej książki przekonać. Ale co mam robić, Migotce się podoba to czytamy.

Książki dla starszego rodzeństwa

Już nam trochę lepiej. Tylko u Migotki katar jest teraz bardzo gęsty a ponieważ nie pozwala sobie zakropić nosa to nie wiem do kiedy będzie nas to męczyć.
Chciałam poprasować rzeczy Małego ale przecież nie będę z kapiącym nosem wisieć nad ubrankami.
Trochę zaczynam się denerwować, że zostało pięć tygodni a ja jeszcze nie jestem gotowa.
Mąż pracuje całymi dniami i próbuję go urobić żebyśmy w weekend w końcu pojechali na zakupy. A on jeszcze musi jechać do rodziców, bo u nich jest  nosidełko, gondola do wózka i wanienka. O tym zupełnie nie pamiętał.
Mam nadzieję, że już wkrótce skończy się ten gorący okres u niego w pracy, bo nawet jak jest w domu to tylko ciałem a myślami oczywiście w pracy.

Sytuacja z wczoraj:
Mąż wychodzi do pracy i mówi "pa Migotka, idę do domu i wrócę jak już będziesz spała".
A potem się dziwi, że dziecko opowiada wszystkim, że mieszka z mamą a tata to mieszka w pracy.

Dobrze a teraz trochę o książkach. Migotce powiedzieliśmy od razu, że mama jest w ciąży i że pojawi się u nas dzidziuś. Aby jeszcze ją lepiej przygotować kupiłam jej książki.
Sięgnęłam oczywiście po niezawodną "Zuzię" i się nie zawiodłam. Miło, bezproblemowo i radośnie opisany czas oczekiwania na dzidziusia i u nas jeszcze dodatkowo wszystko tak samo, czyli siostra czeka na braciszka.

Kolejną pozycję jaką kupiłam to "Franklin i dzidziuś". Podobało mi się, że jest tam pokazane, że na początku dzidziuś dużo śpi i płacze a dopiero później jak trochę podrośnie można się z nim fajnie bawić.

Przeglądałam też książeczkę z serii "Basia" ale zupełnie nie przypadła mi do gustu także jej nie kupiłam. Główna bohaterka jest starsza od mojej Migotki i zupełnie inaczej patrzy na świat.

Także my tylko te dwie czytamy, żeby też nie przesadzić i żeby temat dzidziusiowy nie był dominujący.

W skrzynce znalazłam trzy prośby o sporządzenie listy tego co biorę do szpitala. W następnym poście zmierzę się z tym tematem. Ale mam prośbę w wpisywanie takich próśb w komentarzach, bo do skrzynki to ja zbyt często nie zaglądam.