Nowa fryzura

Po długich namowach Migotka w końcu poszła do fryzjera. Obiecałam, ze kupię jej różowy lakier do paznokci (tak wiem, że to nie pedagogicznie). Kilka dni wcześniej bawiłyśmy się w gabinet kosmetyczny i fryzjera, po to by oswoić sytuację i w końcu się zgodziła. Tak zgodziła się, ale w trakcie ścinania się rozmyśliła. Efekt jest taki, że z tyłu jest krzywo ale po wymyciu i tak to wygląda lepiej niż tuż po ścinaniu. Na szczęście obok fryzjera jest gabinet kosmetyczny i pani przybiegła jak usłyszała wrzaski Migotki. Musiało to strasznie wyglądać, bo się włączyła do pomocy. Przyniosła różowy lakier i pomalowała jej paznokcie. Chcąc nie chcąc musiała Migotka przez chwilę stać nieruchomo i wtedy fryzjerka dokończyła dzieła. Po zejściu z fotela Migotka obejrzała się za siebie i skwitowała to tak: "no i pięknie, wydarły mi włosy". Pani, chyba w ramach współczucia dla udręczonej i skopanej matki, nie wzięła pieniędzy za ścinanie włosów Migotki. Przy okazji ja też zmieniłam fryzurę. Dopiero patrząc w lustro u niej zauważyłam jak bardzo nie dbam o siebie. Nie mam kiedy i tak mało ważne to się stało dla mnie, że nawet nie staram się znaleźć na to czasu. Chyba powinnam to zmienić.

Ciemieniucha

Myślałam, że go ominie ale jednak nie. Na szczęście nie była duża. Gdy Migotka miała ciemieniuchę męczyłam się z oliwką a potem olejuszką. Walka z ciemieniuchą trwała długo a po oliwce wcale to jakoś łatwo nie schodziło. Teraz położna poradziła mi żeby posmarować głowę olejkiem parafinowym. Kupiłam ten cud w aptece za całe trzy złote i niezbyt wierzyłam że pomoże. Miło się rozczarowałam. Posmarowałam a po 20 minutach wyczesałam i już mamy spokój.

Zarządzanie czasem własnym

Próbuję jakoś wszystko poukładać ale u nas nie ma dwóch dni podobnych do siebie. Jedno już wiem - jak najwięcej muszę zrobić do południa, bo potem jest już tylko gorzej. Wstajemy między 7.30 a 8.15. I tak najpierw muszę nakarmić dzieciaki. Kolejność zależy od tego, czy MB śpi, czy też nie. Migotka nie je sama i przez to wszystko dłużej trwa, bo muszę ją nakarmić. Później w końcu mogę zjeść ja. Muszę ogarnąć kuchnię, nastawić pranie, ściągnąć to które wyschło i biorę się za obiad. Teoretycznie MB wtedy śpi a Migotka ma dobry humor. Tak teoretycznie, bo z tym to różnie bywa. Potem karmienie MB i w końcu  my jemy obiad. Pobawimy się i wychodzimy na spacer. MB jest zmęczony więc zasypia we wózku a ja mam czas dla Migotki. Po powrocie znowu karmienie MB. Jeśli chodzi o jego jedzenie to w dzień je co dwie albo trzy godziny. Później już jakieś drobne porządki, zabawa z dzieciakami i kolejne karmienia. Po południu MB mało śpi. Wieczory jeszcze trudniej przewidzieć, bo zależą od tego o której z pracy wróci Tata. Chodzimy spać późno. Migotka zasypia między 22.30 a 23.30. Próbowałam kłaść ją wcześniej ale ona nie potrzebuje dużo snu i tak zasypiała później i tak. Nie ma sensu denerwować ją i nas. Dobrze, że raz w tygodniu przychodzi Babcia K. Gdy ona jest mogę coś więcej zrobić z porządkowych rzeczy. Dni mijają tak szybko, że aż trudno mi uwierzyć, że MB ma już cztery miesiące. Złożyłam już wnioski w pracy o dodatkowy urlop macierzyński i o urlop rodzicielski. Kiedy to zleciało? Kiedy?

Jak Roszpunka

Jeszcze chwila i będę mogła powiedzieć do Migotki: "Roszpunko, dziewczę moje spuść warkocze swoje" i wejdę po nich na to nasze piąte piętro. Jak namówić trzylatkę na wizytę u fryzjera? Jeśli ktoś wie to proszę niech mnie oświeci. Migotka ma sytuację znacznie łatwiejszą niż inne dzieciaczki, bo Babcia H (moja teściowa) jest fryzjerką, co prawda w stanie spoczynku ale jednak. Cóż z tego jak nie pozwoliła jej obciąć włosów. Mi też nie da się dotknąć. Pomyślałam sobie, że może lepiej jednak będzie jeśli zrobi to ktoś obcy i wzięłam ją do mojej fryzjerki, ale też się nie dało. W marcu rok temu była u niej i wtedy się udało ale tym razem nie. Wiem, że można było na siłę - tylko po co. Póki co męczymy się,  a włosy są już do pasa. Z czesaniem problem, z myciem problem i z suszeniem też. W desperacji utnę jak będzie spała. Jak wyjdzie tak wyjdzie, dobrze że jest zima i czas czapkowy.

MB

Dzisiaj napisze o nim. Chciałabym zatrzymać każdą chwilę i zapamiętać każdy uśmiech.. Jest bardzo pogodnym dzieciaczkiem, uśmiechniętym, zadowolonym i spokojnym. Uśmiecha się ciągle, nawet jak ssie pierś to na chwilkę przerywa, patrzy mi się w oczy i uśmiecha się. Uśmiech widać też w jego oczach - nie potrafię tego opisać ale tak właśnie jest. Wczoraj zaśmiał się głośno gdy się z nim bawiłam. Pięknie gaworzy a po przebudzeniu nie płacze tylko woła mnie "ej, ej".

Dziś była Pani Asia u nas i jest bardzo zadowolona z efektów rehabilitacji. Zmieniła nam kilka ćwiczeń także uczymy się nowości. Martwi ją tylko to, że rączki są jeszcze zaciśnięte tak mocno. Główkę trzyma już prosto, nie ma śladu po tym okropnym skrzywieniu i kształt główki też już jest w porządku. Będziemy ćwiczyć nadal. Pokazała mi też parę chwytów, bo prawidłowe noszenie              i obracanie przy ubieraniu są tak samo ważne jak ćwiczenia, w końcu to w ciągu dnia powtarza się wielokrotnie.

Lubi grzechotki ale i tak największym hitem jest Misiaczek Słodziaczek z Fisher -Price. Bardzo się przydaje przy ćwiczeniach, bo za nim głowę obróci zawsze.