Lista rzeczy do szpitala - uzupełnienie

Nauczona doświadczeniem dopisuję kolejne rzeczy:

• koniecznie laktator,
• miseczka albo pudełko plastikowe do przechowywania laktatora po wyparzeniu (realia szpitalne są takie, że przelewa się go wrzątkiem z czajnika i już),

Lepiej spakować się do dwóch toreb. Osobno rzeczy dla siebie i osobno dla dziecka. Tak jest wygodniej. Łatwiej coś znaleźć i łatwiej je upchać koło łóżka niż jedną olbrzymią torbę. 

Jeśli chodzi o nas to za mało wzięłam rzeczy dla dziecka. Jednak tak to jest, że tych zmian było więcej niż przewidziałam, bo chłopcy mają tendencję do sikania w czasie przewijania a o tym jako mama dziewczynki nie wiedziałam.

A na koniec apel. Tak trzeba coś wziąć do jedzenia, bo przy karmieniu apetyt jest większy i dobrze przekąsić coś w nocy ale nie muszą to być wafle, którymi będziemy robić huk na pół oddziału. Mi w sali trafiła się taka amatorka wafli - koszmar. Także polecam biszkopty.

Jeżeli chodzi o dokumenty to potwierdzenia ubezpieczenia nie chcieli. Podpisałam tylko oświadczenie, że jestem ubezpieczona i to wystarczyło. Natomiast trzeba podać NIP zakładu pracy.

Kolejną ważną rzeczą jest podanie adresu przychodni, do której ma być przesłana karta szczepień także trzeba sobie przygotować go wcześniej.

Niespodzianka i to jaka!!!!!

Informuję, że w piątek zupełnie niespodziewanie urodził się Młodszy Brat.

Nic nie zapowiadało, że w 36tyg +3 dni urodzę Młodego. Dzień wcześniej byłam na zwykłej kontrolnej wizycie u doktorka. Wszystko było ok nawet KTG mi zrobił i też było w porządku. W nocy bolał mnie  trochę brzuch i kręgosłup na dole ale takie sensacje bywały już wcześniej więc nawet nie skojarzyłam, że to może być to. O 5 rano zaczęły się skurcze delikatne ale co 5 min. Przed 7 godz zadzwoniłam po mamę (miała zostać z Migotką), bo nadal były co 5 min tylko już coraz mocniejsze. Potem jeszcze telefon do doktorka i w drogę do szpitala. W południe Młodszy Brat już był. Pospieszył się i w ten sposób zostałam mamą wcześniaka. Nie musi być w inkubatorze, ważył trochę ponad trzy kg także mam nadzieję, że wszystko będzie ok.

Migotka czyta "Wśibskich"

Tę książkę dostała w prezencie. Niezbyt mi się podoba i sama bym po nią nie sięgnęła ale Migotka pokochała ją od pierwszego czytania.

Książka składa się z kilkunastu wierszyków, które łączy to że ktoś tam kogoś podsłuchuje albo podgląda.

A podsłuchuje i dziadek i babka i ciotka i wnuczek i kuzyn a nawet pies i kot. Wierszyki są krótkie 

i łatwo wpadają w ucho więc nie dziwię się, że to lubi. Tylko ja jakoś nie mogę się do tej książki przekonać. Ale co mam robić, Migotce się podoba to czytamy.

Sznurki i Dziurki

Gra ta kształci sprawność ręki. Polega na przewlekaniu kolorowych sznurków przez dziurki w obrazkach. Dzięki temu powstają kolorowe "haftowane" obrazki. Wiek graczy od 4 do 7 lat także dla Migotki za wcześnie. Ale i tak próbuje przewlekać sznurki a ile innych zastosowań znalazła dla nich! Raz to są opatrunki innym razem robaki pełzaki albo makaron.

Gra ta ma jedną wielką zaletę dziecko nie potrzebuje więcej uczestników może wyszywać samo. Z serii Klub Przedszkolaka firma GRANNA ma jeszcze inne pozycje. Muszę się z nimi zapoznać może jeszcze coś się nam przyda.

Uroki jesieni - jesienne wyklejanki

Zimy nie cierpię ale w jesieni potrafię dostrzec jeszcze jakiś urok. Tak jak dziś. Nazbierałyśmy z Migotką liści i zrobiłyśmy takie oto wyklejanki:

Park nie wygląda jeszcze jesiennie. Drzewa w większości zielone. Dziś była nasza ostatnia wycieczka do parku. Dla mnie to już za daleko. Po powrocie strasznie bolał mnie dół brzucha. Nie wiem jak to będzie z jesiennymi spacerami. Nie wiem kiedy Mały się urodzi i czy uda nam się pójść na spacer do parku z wózkiem zanim liście opadną. Zobaczymy...