Chcę drugą...

Szafa zrobiona i zagospodarowana. Długa na 3,40 m. Cudo. Pakowna. A ja marzę o drugiej takiej. Pan Sebastian (stwórca szafy) uśmiechnął się i powiedział "a nie mówiłem". Mówił, mówił. Ale już nie mam gdzie wcisnąć następnej. Nie da się i już. A poza tym, tania to ta szafa nie była - o nie. To już taniej wyjdzie wysłać na terapię męża chomika - zakupoholika...

Sprzedane

Udało się!!!

Po pierwszym ogłoszeniu nikt nie zadzwonił. W drugim jeszcze bardziej obniżyliśmy cenę i udało się.
W sobotę przyjedzie Pan Sebastian montować szafę a w piątek przyjedzie miła Pani po meble.
Także udało się na styk.
Zaskoczona jestem, że pomimo bardzo atrakcyjnej ceny nie było chętnych. Może to przez to, że ludzie teraz myślą o urlopach a nie o wymianie mebli.

Za to kolejka znajomych po meble za darmo była długa...

To teraz trzeba wszystko spakować do kartonów.

Wieści ciążowe:

Po wprowadzeniu luteiny jest lepiej. Krwawienia ustały i brzuch mniej boli.
Mały jest dużo spokojniejszy od siostry - mniej się rusza i tak delikatnie. Zupełnie inaczej.

Nowe meble i upał

Tak, trzeba rozpocząć przygotowania, bo to nasze dwupokojowe mieszkanie nie jest przystosowane dla czterech osób. Meble zamówione - miły Pan Sebastian je robi - a co ze starymi?
Fotele sprzedane a meblościanka czeka na nabywcę. Dałam ogłoszenie na gumtree  (pierwszy raz) i czekam.
Oby się szybko znalazł, bo się trochę martwię że terminy się nie zgrają. Zobaczymy ile jutro będzie telefonów.

A ciążowo - teraz już lepiej ale tydzień temu znowu był alarm i kolejne krwawienie i kolejne nerwy. Eh...
Upały dają mi się mocno we znaki, nogi puchną. A i tak najgorsze są komary. Niestety Migotka przyciąga je tak samo jak ja. Dziś uciekłyśmy ze spaceru. Muszę coś kupić do odstraszania.

Usprawiedliwienie

Nie pisałam bo...
bo chociaż mam do przekazania radosną nowinę, to początki były bardzo bardzo trudne i właściwie nie było wiadomo, czy będzie ciąg dalszy. Nie miałam siły żeby usiąść i zacząć pisać, za bardzo się bałam.
Jestem w ciąży.

Mam nadzieję, że będzie dobrze i końcem października powitamy Maleństwo.

Postaram się teraz częściej pisać.

Przedstawiamy się cz.1

Dziś słów kilka o głównej bohaterce tego bloga.
Migotka ma dwa lata i siedem miesięcy.
A jaka jest?

CUDOWNA

Tak wiem, zaślepiona miłością matka nie jest obiektywna ale chyba nikt tego po mnie nie oczekuje, prawda?
Dobrze do rzeczy.
Jest:
wesoła, uparta, ruchliwa, gadatliwa i bardzo absorbująca.

Lubi:
książki, układanki, zagadki, rysowanie i zabawy ciastoliną.

Bardzo wcześnie zaczęła mówić i buzia się jej właściwie nie zamyka.

Chociaż ostatnio pojawił się problem - zaczęła się jąkać.
Dziwnie jest z tym. Tak wiem, że to normalne i wiele dzieciaków przez to przechodzi ale nie mogę się do tego przyzwyczaić i nie wiem jak jej pomóc. Zgodnie z wszelkimi zaleceniami nie zwracamy na to uwagi i poprosiliśmy o to wszystkich bliskich. I czekamy aż to minie.

Migotce też to przeszkadza i jak nie może powiedzieć jakiegoś słowa to patrzy na mnie błagalnie (domyśl się matka co chcę) i odpowiada tak albo nie.
Tak się jakoś dziwnie cicho zrobiło w domu.

Najdziwniejsze jest to, że są okresy że mówi ładnie po czym jąkanie wraca.